Poetin zegt dat hij bereid is de oorlog in Oekraïne te bevriezen op basis van het huidige front. Sommigen zullen misschien denken ‘daarmee komt er een einde aan de oorlog’, zo simpel is het niet. Dit scenario heeft zich in de geschiedenis vaker voorgedaan.
Allereerst, ik heb geen glazen bol, maar op basis van zaken die zich in het verleden hebben voorgedaan kunnen we patronen herkennen die iets kunnen zeggen van wat er kan gebeuren. Dit wordt een lange analyse, maar er valt ook veel te vertellen.
Kan AI geloofwaardig een podcastscript schrijven en Maarten van Rossem en Tom Jessen naspelen?
“ChatGPT is voor mensen die geen fatsoenlijke tekst kunnen schrijven.”
Aldus Maarten van Rossem, die in zijn podcast AI neerzet als een hulpmiddel voor mensen die het schrijven nooit echt onder de knie hebben gekregen. Een stevige uitspraak en aanleiding voor een bredere discussie.
Want ja, ik deel zijn zorgen. Veel AI-teksten zijn clichématig, vlak, voorspelbaar. Daar heeft Maarten gelijk in. Maar hij onderschat wat AI wél kan betekenen. AI kan ook voor ervaren schrijvers een meerwaarde zijn. Het gaat bij AI niet om gemak, maar om kwaliteit. Dat is het doel. Niet de middelmaat. Want die is slecht. Heel slecht. Dus op dat punt heeft Maarten volkomen gelijk. Maar er is meer….
Vrede met Rusland klinkt mooi. Tot je een Tsjetsjeen spreekt
Oekraïne moet vrede sluiten. Basta.
Een wapenstilstand met Rusland is geen vrede. Het is uitstel van executie. Je noodlot is al bezegeld. De dood heeft zich al aangekondigd. Putinverstehers, vermomd als vredesactivisten, bepleiten een onmiddellijk staakt-het-vuren. Dat Oekraïne grondgebied moet afstaan, is dan maar zo, aldus deze ‘vredesbeweging’.
Maar een wapenstilstand met Rusland, zonder geloofwaardige afschrikking, is niets meer dan een gevechtspauze. Het klinkt mooi en is retorisch slim, want wie is er niet voor vrede? De tegenstanders als oorlogszuchtig neerzetten is een uitgekiende zet. Maar het is vooral laf. Niet durven zeggen wat je echt bedoelt. Want het is niet Oekraïne, maar Rusland dat Oekraïne aanviel. Het is niet Oekraïne, maar Rusland dat steeds aanvullende eisen stelt. Maar bovenal: het is Rusland dat haar gesloten verdragen structureel schendt. Dat is niet iets nieuws, dat is al jaren zo. Dat deed Rusland in de jaren negentig al in Tsjetsjenië. Zowel bij de annexatie van de Krim (2014) als de grootschalige invasie in februari 2022, bleek dat eerdere verdragen niets waard waren.
Wie denkt dat vrede mogelijk is met Rusland, doet er goed aan om met de Tsjetsjeense diaspora in Europa te praten. Daarom moeten we lessen trekken uit Tsjetsjenië.
Wanneer polarisatie de norm is
Afgelopen weekend liep ik op Texel tien kilometer voor KiKa met als doel geld op te halen voor kinderen die lijden aan kanker. Het was een prachtig evenement, even los van de dagelijkse polarisatie en egotripperij. Ondanks al onze verschillen hadden we een gemeenschappelijk doel, en dat verbindt. Het was een zeldzaam moment van eenheid, saamhorigheid en iets voor de medemens willen doen. Maar was het wel zo zeldzaam? Het deed me beseffen: we kunnen het dus wel. Samenleven en de verbinding zoeken. Nadat ik de finish had bereikt, besloot ik om mijn ervaringen op de sociale media te delen. Natuurlijk waren er wat anonieme trollen die daar natuurlijk weer iets van moesten vinden. Maar weet je wat het mooiste was? Zelfs mensen die het normaal gesproken met me oneens zijn, konden het lopen voor Kika enorm waarderen. Ik realiseerde me plotseling hoe groot het verschil is tussen hoe we in het echt met elkaar omgaan en hoe we elkaar zien door het filter van de media. Want die media verdienen aan ophef, verdeeldheid en tegenstellingen. Zolang dat verdienmodel leidend is, blijven polarisatie en ophef de norm en verbinding de uitzondering.
Wat als Poetin zijn nek breekt?
“Wie sneuvelt in de strijd om het heilige land, wordt van alle zonden gezuiverd en treedt rechtstreeks het paradijs binnen.”
U denkt wellicht dat ik hier de leider van Al-Qaida citeer. Maar dit komt toch echt uit de mond van de Russische patriarch Kirill. Sterven voor Rusland is geen verlies, maar verlossing. Een paspoort naar de hemel. Aldus de patriarch.
Maar maak je geen illusies. Mocht Poetin morgen van de trap vallen en zijn nek breken, dan stopt deze oorlog niet. Het Oekraïense luchtafweer zal ook dan, nog dagelijks overuren draaien.
Maar als je het commentaar in Nederland hoort, dan lijkt het alsof enkel Poetin en de elite in Moskou schuldig zijn aan de oorlogsmisdaden, en niet de Russische bevolking.
Voor dit artikel sprak ik met Oksii, een Oekraïense die via sociale mediafondsen werft voor Oekraïne en daarnaast Russische mythes bestrijdt.
Begrijpt Washington Oekraïne nog wel?
Donald Trump en zijn entourage lijken een deal met Oekraïne over de zeldzame aardmineralen in Oekraïne als een indirecte veiligheidsgarantie te beschouwen. Oekraïne stelt echter veiligheidsgaranties als voorwaarde voor zo’n deal. Volgens vicepremier J.D. Vance zou zo’n mineralendeal de beste veiligheidsgarantie voor Oekraïne zijn. Omdat Zelensky voet bij stuk houdt, zet president Trump in op iets anders: verkiezingen in Oekraïne. Hij heeft eerder al verklaard dat de wapenleveranties worden opgeschort totdat er nieuwe verkiezingen in Oekraïne worden gehouden. Dit wekt de indruk dat president Trump verwacht dat een opvolger van Zelensky wél bereid zou zijn tot concessies, zowel richting Washington als Moskou.
Stel dat die wapenstilstand er toch komt en dat er verkiezingen gehouden kunnen worden in Oekraïne, wie zijn de mogelijke tegenstanders van Zelensky? En hoe staan zij tegenover onderhandelingen met Rusland en territoriale concessies?
Amerika is een land in (moreel) verval
Stelt u zich eens het volgende voor: een president die zelf bepaalt welke journalisten vragen mogen stellen en wie niet. Een president die beslist welke demonstraties legaal zijn en welke niet. Deze president zegt hardop dat hij buurlanden goedschiks of kwaadschiks wil inlijven. U denkt vast dat ik het over Vladimir Poetin heb. Maar nee. Dit keer moeten we het echt over Donald Trump hebben.
I Have By Now Given Up on America as an Ally
It’s now almost a weekly occurrence. Donald Trump is once again spreading Russian propaganda or threatening to blow up NATO. Elon Musk suggested that if the European Union were to regulate social media, the United States would withdraw from NATO. Even outspoken European Atlanticists (NATO supporters), like the prospective German Chancellor Friedrich Merz, have effectively already bid farewell to the United States by stating that America is no longer an ally.
Merz’s thinking was confirmed a few days later when Trump claimed that the European Union was established to ruin America. Republican Senator Lindsey Graham piled on: Europeans would be the last to defend freedom. For the Republicans and Trump, Europe is no longer an ally but an adversary.
We’ve ignored so many wake-up calls that it’s become a pattern. Hopefully, this American storm will finally rip the earplugs out of European ears. Europeans are still in the denial phase, but America will drop Europe when it suits them strategically. Stop trying to salvage what’s left—a pan-European alliance between the EU, Turkey, the UK, and Ukraine is the only solution. I’ve already given up on America as an ally.
Ik heb Amerika als bondgenoot inmiddels opgegeven
Het is inmiddels bijna elke week raak. Donald Trump verspreidt weer eens Russische propaganda of dreigt de NAVO op te blazen. Elon Musk suggereerde dat als de Europese Unie de sociale media zou gaan reguleren, de Verenigde Staten uit de NAVO zouden stappen. Zelfs uitgesproken Europese Atlantisten (voorstanders van de NAVO), zoals de beoogde bondskanselier Friedrich Merz, namen in feite al afscheid van de Verenigde Staten door te stellen dat Amerika geen bondgenoot meer is.
We hebben al zoveel wake-up calls genegeerd dat het een patroon is geworden. Hopelijk rukt deze Amerikaanse storm eindelijk de oordoppen uit de Europese oren. Europeanen verkeren momenteel nog in de ontkenningsfase, maar Amerika zal Europa laten vallen wanneer het hen strategisch uitkomt. Stop met redden wat er te redden valt, een pan-Europese alliantie tussen de EU, Turkije, het VK en Oekraïne is de enige oplossing. Ik heb Amerika inmiddels als bondgenoot opgegeven.
Drie jaar Russisch barbarisme in Oekraïne.
Drie jaar geleden begon Rusland de grootste militaire invasie op Europees grondgebied sinds 1945. Deze Russische militaire operatie heeft vandaag haar derde jubileum gehaald, een macabere mijlpaal, en heeft al duizenden levens verwoest. 24 februari 2022 zal door toekomstige historici waarschijnlijk worden omschreven als Europa’s Pearl Harbor. Alleen weten wij dat nu nog niet.
Na drie jaar oorlog zijn grote delen van Oost-Oekraïne onbewoonbaar geworden en duizenden Oekraïense levens verwoest. Maar ook duizenden Russische dienstplichtigen, vaak zonder keuze, vooral uit de Aziatische delen van Rusland, zijn opgeofferd voor deze waanzin.
Volgens de Russische propaganda vecht Rusland tegen nazi’s. Terwijl ze zelf kinderen deporteren, speeltuinen en synagogen bestoken met raketten, steden platbranden en hele bevolkingsgroepen willen vernietigen. Zelfs de doden krijgen geen rust, want ook begraafplaatsen en holocaustmonumenten moeten eraan geloven. Maar de Oekraïners dat zijn natuurlijk de ‘echte nazi’s.’ De afgelopen drie jaar kun je met één woord beschrijven: barbarisme.
Ruslands doelen
Vanaf dag één was het doel duidelijk: de annexatie van de Donbass en de zuidkust van Oekraïne om een landbrug naar Transnistrië te realiseren. Vervolgens moest een pro-Russische marionettenregering in Kyiv de Maidanrevolutie tenietdoen. Maar Poetin had één probleem: Oekraïne wilde daar niet aan meewerken.
Welkom, ik ben Hidde Bouwmeester, historicus, internationale betrekkingen, publicist en spreker. Mijn analyses zijn doorgaans longreads. Tegenwoordig lijkt alles kort en snel te moeten. En toch is het belangrijk om context te bieden in deze onrustige (geopolitieke) tijd. Dankzij de steun van mijn lezers kan ik 2 keer per week zulke longreads schrijven en de waan van de dag wat negeren. Dankzij de vaste bijdrages kan ik soms ook onderwerpen behandelen die anders nauwelijks aan bod komen. U kunt zich ook aanmelden voor mijn Substack, dan krijgt u een mailtje als er een nieuwe analyse online staat.
Steun Hidde
Vind je dit soort artikelen waardevol?
Met al één kopje koffie per maand kunt u mijn werk mede mogelijk maken.
Iedere (kleine) eenmalige bijdrage of maandelijkse bijdrage via een abonnement wordt enorm gewaardeerd. Maar dat kan ik niet zonder u. Dankzij uw steun verschijnen hier af en toe verdiepende en wat langere artikelen.
