Soms zie je iets gebeuren waarvan je meteen voelt: dit is groter dan het moment zelf.
Dat had ik bij de ontmoeting tussen Trump en Zelensky in de Oval Office, afgelopen februari (2025). Het was niet één zin, één blik of één gebeurtenis. Nee. Het zat in de houding, in de spanning in de kamer, in de pijnlijke stiltes. Je zag de breuk ontstaan. En je wist: dit gaat de geschiedenisboeken in. Tarantino had het script kunnen schrijven. En er een Oscar mee kunnen winnen.
De dag begon vol hoop toen de president van Oekraïne, Zelensky, ons land bezocht tijdens dodenherdenking op 4 mei. Maar het is verontrustend dat juist Rusland hem beschuldigt van nazisme, gezien zijn familiegeschiedenis (Zelensky verloor verschillende familieleden tijdens de holocaust en is de kleinzoon van een holocaust- overlevende). Dit toont aan dat de strijd tegen fascisme nog lang niet voorbij is en we moeten alert blijven. Deze alarmerende gedachte werd nog eens versterkt toen ik na het plaatsen van een tweet over Zelensky een verontrustend filmpje toegestuurd kreeg. In dit filmpje werd me medegedeeld dat ik op een ‘lijstje’ sta. Het is schokkend dat dit soort bedreigingen nog steeds bestaan en dat mensen zoals ik mogelijk doelwit kunnen zijn. Ik ben pas nu naar buiten gekomen met mijn verhaal, nadat ik het met vrienden heb besproken en besloot dat het tijd is om me hiertegen fel uit te spreken. Het is van groot belang dat politici, journalisten en analisten deze zorgwekkende ontwikkeling serieus nemen. Eerder waren het politici en experts op het gebied van corona, maar nu lijken mensen die zich bezighouden met de oorlog in Oekraïne de volgende slachtoffers te worden. Hoewel ik nu persoonlijk geraakt ben, moeten we allemaal opstaan om de vrijheid van meningsuiting en publicatie te beschermen.
