“If this had been real, you’d already be dead.”
Het is april 2026 als de Oekraïense dronepiloot naar de Zweedse NAVO-militairen kijkt die tijdens een oefening op Gotland voor de derde keer worden uitgeschakeld. De Oekraïners besturen hun gevechtsdrones alsof ze zich opnieuw aan het front in Bachmoet bevinden. De NAVO bereidt zich nog altijd voor alsof ze het tegen Al-Qaida moeten opnemen.
De oefening moest steeds worden stilgelegd zodat NAVO-troepen konden analyseren wat er nu weer fout was gegaan. Voor Oekraïne ging alles op de automatische piloot. Het was alsof bij de NAVO de cruise control stuk was. De handelingssnelheid van de Oekraïners lag veel hoger en oogde automatisch, zo niet instinctief.
Vier jaar oorlog heeft het Oekraïense leger gevormd tot een van de sterkste en meest ervaren krijgsmachten van Europa en misschien wel ter wereld.
Die ervaring is niet te koop. Maar ook Rusland heeft niet stilgezeten en oorlogservaring opgedaan. De NAVO heeft die oorlogservaring dus niet.
Beeld je dus heel even in wat er was gebeurd als Gotland geen oefening was geweest.
“Oorlog eindigt altijd aan de onderhandelingstafel.”
Het is een bekend frame dat je vaak hoort. En laten we eerlijk zijn, het bekt ook lekker. Maar is dat ook zo? Eindigt een oorlog altijd aan de onderhandelingstafel?
Dat is maar zeer de vraag. Veel oorlogen zijn helemaal niet aan de onderhandelingstafel geëindigd. Denk hierbij maar aan de Tweede Wereldoorlog. Er werd niet met Hitler gesproken over het bevriezen van de grenzen. Anders waren wij nu een Duitse deelstaat geweest.
Stel je voor dat er morgen 26 doden en 104 gewonden zouden vallen bij een aanslag in Rotterdam. Dat je wakker wordt met het nieuws dat de Erasmusbrug en De Kuip zijn opgeblazen. Dat flats in Feijenoord in stukken zijn gereten alsof ze van karton waren.
Klinkt dit extreem of vergezocht?
Dit is bijna de wekelijkse praktijk in Oekraïne. Mensen worden wakker en hun geboorteplaats is veranderd in een onherkenbare ruïne.
Zou zo’n aanslag in elk ander Europees land plaatsvinden, dan zouden er drie dagen van nationale rouw worden afgekondigd. In Nederland zou het onmiddellijk herinneringen oproepen aan het bombardement op Rotterdam, vandaag exact 86 jaar geleden.
In Oekraïne vinden dit soort aanslagen op steden bijna wekelijks plaats. Het haalt bijna het nieuws niet meer. En de verantwoordelijken komen er al 4 jaar mee weg.
Poetin is bang. Bang dat de 9-mei parade vandaag verstoord zal worden door Oekraïense drones.
Poetin wil herinnerd worden als de sterke Russische leider. De Russische leider die met ontbloot bovenlichaam gaat vissen en zich als onaantastbare macho laat fotograferen. Maar dat lijken inmiddels plaatjes voor de geschiedenisboeken te zijn. Wanneer zag u Poetin voor het laatst met ontbloot bovenlichaam? Poetin is een oude en bange man geworden. Dat is juist niet hoe hij herinnerd wil worden. Toch lijkt dat langzaam te gebeuren.
Poetin schijnt al weken in zijn bunker te zitten. Volgens Europese inlichtingendiensten vreest Poetin een aanslag op zijn leven. Daarom zijn de veiligheidsmaatregelen opgeschroefd. En dan moeten de festiviteiten rondom de 9-mei parade nog beginnen.
U kunt het zich vast nog herinneren. Ruim een jaar geleden zat Volodymyr Zelenskyy in de Oval Office tegenover Vance en Trump. Het zou een historische ontmoeting worden. Zelensky kreeg te horen dat hij geen pak droeg en dat Oekraïne de kaarten niet zou hebben. Volgens Donald Trump stond de uitkomst van de oorlog in Oekraïne allang vast: als Oekraïne de Donbas niet aan Rusland zou afstaan, zou Rusland deze vanzelf innemen. De enige optie die Oekraïne dus had, was territoriale concessies doen. Althans, zo zag Trump het. Trump en Vance noemden dit realisme. We zijn een jaar verder. Rusland heeft nauwelijks progressie geboekt in Oekraïne. Kyiv produceert bovendien zelf onder andere anti-dronewapens waarvoor verschillende Golfstaten in de rij staan om met Oekraïne wapendeals te sluiten. De vraag is dus: heeft Oekraïne de kaarten nu wel?
