Historicus Internationale Betrekkingen en publicist
Een Rotterdams bombardement is bijna wekelijkse praktijk in Oekraïne
Stel je voor dat er morgen 26 doden en 104 gewonden zouden vallen bij een aanslag in Rotterdam. Dat je wakker wordt met het nieuws dat de Erasmusbrug en De Kuip zijn opgeblazen. Dat flats in Feijenoord in stukken zijn gereten alsof ze van karton waren.
Klinkt dit extreem of vergezocht?
Dit is bijna de wekelijkse praktijk in Oekraïne. Mensen worden wakker en hun geboorteplaats is veranderd in een onherkenbare ruïne.
Zou zo’n aanslag in elk ander Europees land plaatsvinden, dan zouden er drie dagen van nationale rouw worden afgekondigd. In Nederland zou het onmiddellijk herinneringen oproepen aan het bombardement op Rotterdam, vandaag exact 86 jaar geleden.
In Oekraïne vinden dit soort aanslagen op steden bijna wekelijks plaats. Het haalt bijna het nieuws niet meer. En de verantwoordelijken komen er al 4 jaar mee weg.
Poetin is een bange man
Poetin is bang. Bang dat de 9-mei parade vandaag verstoord zal worden door Oekraïense drones. Poetin wil herinnerd worden als de sterke Russische leider. De Russische leider die met ontbloot bovenlichaam gaat vissen en zich als onaantastbare macho laat fotograferen. Maar dat lijken inmiddels plaatjes voor de geschiedenisboeken te zijn. Wanneer zag u Poetin voor het laatst met ontbloot bovenlichaam? Poetin is een oude en bange man geworden. Dat is juist niet hoe hij herinnerd wil worden. Toch lijkt dat langzaam te gebeuren.
Poetin schijnt al weken in zijn bunker te zitten. Volgens Europese inlichtingendiensten vreest Poetin een aanslag op zijn leven. Daarom zijn de veiligheidsmaatregelen opgeschroefd. En dan moeten de festiviteiten rondom de 9-mei parade nog beginnen.
Heeft Oekraïne de kaarten nu wel, meneer de president?
U kunt het zich vast nog herinneren. Ruim een jaar geleden zat Volodymyr Zelenskyy in de Oval Office tegenover Vance en Trump. Het zou een historische ontmoeting worden. Zelensky kreeg te horen dat hij geen pak droeg en dat Oekraïne de kaarten niet zou hebben. Volgens Donald Trump stond de uitkomst van de oorlog in Oekraïne allang vast: als Oekraïne de Donbas niet aan Rusland zou afstaan, zou Rusland deze vanzelf innemen. De enige optie die Oekraïne dus had, was territoriale concessies doen. Althans, zo zag Trump het. Trump en Vance noemden dit realisme. We zijn een jaar verder. Rusland heeft nauwelijks progressie geboekt in Oekraïne. Kyiv produceert bovendien zelf onder andere anti-dronewapens waarvoor verschillende Golfstaten in de rij staan om met Oekraïne wapendeals te sluiten. De vraag is dus: heeft Oekraïne de kaarten nu wel?
Hoe Mark Rutte de Trumpfluisteraar werd
Als iemand u een paar jaar geleden had verteld dat Mark Rutte was gepromoveerd tot Trumpfluisteraar, had u zich waarschijnlijk verslikt in uw koffie. We leven tenslotte in tijden waarin satire steeds moeilijker van de realiteit is te onderscheiden. Soms voelt het alsof we in een realityshow zijn beland, met als titel: Mark Rutte, de Trumpfluisteraar.
Wat mij al langer bezighoudt is het volgende: wie heeft deze ‘Daddy-strategie’ eigenlijk bedacht? Wie is op het idee gekomen dat Mark Rutte Trump moet bespelen? En werkt het? Maar belangrijker: wie draagt de verantwoordelijk als de doelstellingen niet behaald worden?
Is Poetin een product van de Sovjetunie of een geradicaliseerde dictator?
In 2012 kwamen er duizenden Russen de straat op. Ze protesteerden tegen Poetins derde ambtstermijn en eisten vrije verkiezingen in Rusland. Poetin nam het stokje weer over van Medvedev. Was Medvedev écht president geweest of jarenlang slechts de stroman van Vladimir Poetin?
Het leidde tot de grootste demonstratie in Rusland sinds de val van de Sovjetunie. Poetin leek zich niet voor te kunnen stellen dat deze protesten zomaar en van onderop waren ontstaan. Dus gaf hij de schuld hoogstpersoonlijk aan Hillary Clinton. De betogers zouden zijn ingehuurd door de CIA.
U denkt misschien: wat moet ik nu met deze anekdote?
Poetins uitspraak laat zien hoe Poetin naar (geo)politieke ontwikkelingen kijkt. Voor hem lijken gebeurtenissen en zeker demonstraties zelden spontaan te ontstaan. Of het nu protestbewegingen in Rusland zijn of revoluties in Oekraïne, ze krijgen meteen het label van buitenlandse inmenging. En het Westen krijgt vrijwel altijd de schuld.
Maar waar komt deze achterdocht vandaan?
Om dat te begrijpen kijken Vatniksoep en ik naar de oorsprong van dit wereldbeeld. Waar komt deze achterdocht vandaan en wat zijn de gevolgen daarvan?
Welkom op mijn website. Iedereen die geïnteresseerd is in geschiedenis, geopolitiek en andere maatschappelijke kwesties is meer dan welkom. Mijn dag is geslaagd wanneer ik van mensen hoor 'hey dat wist ik niet' of 'ik ben het oneens met je, maar zo kun je er ook tegenaan kijken.' Daar doe je het uiteindelijk voor. heb je een vraag, dan kun je altijd mailen naar [email protected]
Steun Hidde
Vind je dit soort artikelen waardevol?
Met al één kopje koffie per maand kunt u mijn werk mede mogelijk maken.
Iedere (kleine) eenmalige bijdrage of maandelijkse bijdrage via een abonnement wordt enorm gewaardeerd. Maar dat kan ik niet zonder u. Dankzij uw steun verschijnen hier af en toe verdiepende en wat langere artikelen.
