Een Rotterdams bombardement is bijna wekelijkse praktijk in Oekraïne
Stel je voor dat er morgen 26 doden en 104 gewonden zouden vallen bij een aanslag in Rotterdam. Dat je wakker wordt met het nieuws dat de Erasmusbrug en De Kuip zijn opgeblazen. Dat flats in Feijenoord in stukken zijn gereten alsof ze van karton waren.
Klinkt dit extreem of vergezocht?
Dit is bijna de wekelijkse praktijk in Oekraïne. Mensen worden wakker en hun geboorteplaats is veranderd in een onherkenbare ruïne.
Zou zo’n aanslag in elk ander Europees land plaatsvinden, dan zouden er drie dagen van nationale rouw worden afgekondigd. In Nederland zou het onmiddellijk herinneringen oproepen aan het bombardement op Rotterdam, vandaag exact 86 jaar geleden.
In Oekraïne vinden dit soort aanslagen op steden bijna wekelijks plaats. Het haalt bijna het nieuws niet meer. En de verantwoordelijken komen er al 4 jaar mee weg.
Patroon
Op woensdag 6 mei 2026 kwamen bij verschillende Russische luchtaanvallen 26 mensen om het leven. Nee, dit was geen uit koers geraakte raket, geen afzwaaier en ook geen vergissing. De Russische bombardementen op steden waarbij peuterspeelzalen en ziekenhuizen worden geraakt, zijn geen incidenten, maar onderdeel van de Russische strategie.
Van het bombardement op het theater in Marioepol tot het station van Kramatorsk en het opblazen van de dam bij Kherson: telkens worden burgers doelwit van de Russische terreur. Mensen die boodschappen doen, kinderen die naar school gaan, niemand is veilig.
Dagelijks leven onmogelijk maken
Rusland probeert het dagelijkse leven in Oekraïne kapot te bombarderen. De boodschap die het Kremlin daarmee wil afgeven is helder: nergens ben je veilig, zelfs niet in Lviv. Rusland deed dit al eerder. Grozny en Aleppo werden in de as gelegd om de bevolking uit de steden te verjagen.
Poetin komt ermee weg
En waarom zou Poetin zich nu wel aan het internationaal recht houden? Verplaatst u zich eens in Poetin. De Russische president komt al sinds de Tweede Tsjetsjeense Oorlog (1999) weg met oorlogsmisdaden. Waarom zou hij denken dat het nu anders zou zijn?
Media-aandacht
En deze oorlogsmisdaden halen steeds minder vaak het nieuws. Het probleem qua media-aandacht over de Russische terreur in Oekraïne is niet dat er nauwelijks aandacht voor is, maar vooral dat de aandacht inconsequent is. Daardoor kan onbedoeld het beeld ontstaan dat zulke Russische bombardementen incidenten zijn, terwijl het een duidelijk patroon betreft. Wie Ruslands oorlogsgeschiedenis sinds de val van de Sovjetunie kent, weet wel beter.
Kerstrampen
Rond de kerst zie je een vergelijkbaar mechanisme voltrekken. Plotseling komen er allerlei nieuwsberichten over bijvoorbeeld hongersnoden en overstromingen. Je zou er bijna van in complottheorieën gaan geloven. Als je niet beter wist zou je denken dat er een soort van wetmatigheid was dat zulke rampen louter rond de kerstdagen plaatsvinden.
De werkelijkheid is minder spannend. Tijdens kerst is er meer aandacht voor zulke rampen dan de rest van het jaar.
Datzelfde geldt ook voor Oekraïne. Soms krijgen bombardementen op Oekraïense steden de nodige media-aandacht, maar vaak ook niet. Daardoor lijkt het op een incident, terwijl er sprake is van een patroon.
Menselijk leed
Sinds het uitbreken van de grootschalige oorlog in 2022 sloegen ruim 10 miljoen Oekraïners op de vlucht. Meer dan 6 miljoen mensen verlieten het land.
86 jaar geleden werd Rotterdam gebombardeerd door nazi-Duitsland. In Oekraïne gebeurt dat niet elke dag, maar het kan wel elke dag gebeuren. In steden als Kherson vindt een ‘human safari’ plaats: Russische drones jagen op mensen die boodschappen doen of zelfs op kinderen die in een speeltuin aan het spelen waren.
De doelwitten zijn geen militairen, maar soms kinderen van amper 3 jaar oud.
Dit nooit meer
Op 4 mei galmen de woorden “dit nooit meer” op de nationale televisie. En dat is goed. Maar het is voor veel Oekraïners een loze kreet geworden. Begrijp me niet verkeerd, het is goed om stil te staan bij wat er in de Tweede Wereldoorlog is gebeurd. Alleen hebben deze woorden ook daden nodig.
Het klinkt mooi “dit nooit meer.” Maar wat doe je als er weer een imperialist in het oosten is? En wat doe je als door deze oorlog al 10 miljoen noodgedwongen huis en haard hebben moeten ontvluchten? Is ‘dit nooit meer’ vooral een mooi citaat of ook een oproep tot handelen om herhaling te voorkomen?
Normvervaging
Na de Tweede Wereldoorlog hebben we in de VN afgesproken dat je niet zomaar grenzen kunt verleggen met geweld. Dat je geen kinderen mag ontvoeren en niet doelbewust burgers mag beschieten. Er zouden ook lessen uit de aanloop naar de Tweede Wereldoorlog getrokken moeten worden, namelijk dat agressie nooit beloond of genormaliseerd mag worden.
Toch is dat precies wat er nu in Oekraïne gebeurt. Steeds vaker horen we dat er met Rusland gepraat moet worden. Het wordt gepresenteerd alsof dat de enige optie is.
Niets doen is geen optie
Het voelt bijna alsof de Russische oorlogsmisdaden een soort natuurverschijnsel zouden zijn. Alleen een hagelbui kun je negeren, oorlogsmisdaden niet. Ruslands invasie in Oekraïne is een ramp, alleen geen natuurramp. Het weer kunnen we immers niet beïnvloeden, de uitkomst van deze agressieoorlog in Oekraïne wel.
Het meest verontrustende aan deze oorlog is misschien niet eens de vernietiging zelf, maar hoe snel we eraan gewend lijken te raken. Er lijkt een soort onverschilligheid bij mensen in te sluipen. Een bombardement op Rotterdam met 30 doden zou vanzelfsprekend wereldnieuws zijn. In Oekraïne moeten ze hopen dat er voor een bombardement op Dnipro überhaupt nog plek is in de westerse kranten.
Over de auteur
Dank voor het lezen. Dit werk is mede mogelijk gemaakt door u. Ja, zo is het wel. Het kan alleen worden gemaakt omdat er lezers zijn die het belangrijk genoeg vinden om het mogelijk te maken. Het kan alleen, omdat ik daardoor de tijd heb om de archieven te bezoeken en andere bronnen te lezen. Het kan juist doordat mensen helpen mijn stukken te delen en zo nu en dan financieel bijdragen. Het is niet altijd even makkelijk om mensen via sociale media te bereiken. Vandaar dat ik ook een maillijst heb, waarmee artikelen naar geïnteresseerden wordt gestuurd.